Logboek (4)

Voor een toelichting / introductie op ons 'logboek', zie de voorgaande berichtjes met deze naam.

Dinsdag 18 april (ftorniek)

Reinier is weer rond 8:00 de deur uit. Hij hoeft nooit lang na te denken als hij ’s avonds de wekker zet, want de ochtend is voor hem altijd het zelfde. De wekker fungeert meer als herinnering dat hij er nu echt uit moet, want op een zonnige dag schijnt er precies een zonnestraal pal op onze kussens. Door dat ene gaatje in de lamellen. En dat is ruim voor achten. Om precies te zijn is het zo rond 5:30 al volop dag in onze ‘huis-slaap-kamer’. Een wekker… ach die hebben we dus eigenlijk helemaal niet nodig.

Vandaag begint mijn agenda om 13:00. Ik verzamel met mijn team om te vertrekken voor een ongeveer 50 minuten lange trip met ons eigen busje naar een weeshuis net buiten Kiev. Vandaag zijn we met zijn zessen. In dit weeshuis wonen ongeveer 45 kinderen. De jongste ongeveer 6 en de oudste ongeveer 17. Makarov is een heel ander gebeuren dan Kiev. Hier is het geen uitzondering om een paard en wagen voorbij te zien komen. Echt een verschil met Kiev zelf. Kiev is een ‘moderne’ stad met alles erop en eraan, maar dan op z’n Oost-Europees. Dus natuurlijk wel een tikkie anders. Maar Makarov is echt ècht Oekraine. Overal kleine schots en scheve boerderijtjes. Wel ‘leuk’ om ook deze kant van Oekraine te zien en ook is buiten Kiev te zijn.

Als we aankomen bij het weeshuis staan veel kids al buiten te wachten op onze komst. Het is bijzonder om de blije gezichten te zien. Hoewel ik nog maar een paar weekjes hier kom, en in die zin nog maar een ‘onbekende’ ben, is dat voor hen geen drempel om afstand te houden. De ouderen zijn natuurlijk lekker stoer en kijken eerst nog even de kat uit de boom, wat we vandaag weer zullen gaan doen… De kleineren grijpen zo snel mogelijk naar 1 van mijn twee handen. Want ja ik heb er tenslotte maar 2. We hebben ongeveer 2,5 uur de tijd voordat we weer naar huis gaan. In deze tijd doen we meestal de eerste drie kwartier een stukje les in normen en waarden. Veel van deze kids zitten hun hele leven al in een weeshuis en hebben geen idee van het leven buiten de vier muren van een weeshuis. Ook hun school is zelfs binnen hetzelfde gebouw als het weeshuis. Ze hebben weinig weet van het leven buiten de deuren van het weeshuis. Na hun 18e worden de kinderen eigenlijk ‘op straat gezet’ en hebben ze vaak totaal geen weet van wat ze moeten verwachten. Veel van de meiden belanden in prostitutie, de jongens in criminaliteit. Ze hebben totaal geen weerbaarheid, geen contacten, geen open deuren om een gezonde plek binnen de samenleving in te nemen. Daarnaast weten ze gewoon simpelweg echt niets. Ze weten niet waar eten vandaan komt, alleen dat het elke dag op hun bord ligt. En dat is maar een voorbeeld. Wij proberen tijdens onze aanwezigheid hier dus op in te haken en geven les over sociale vaardigheden, over hoe je met elkaar omgaat, maar ook hele praktische dingen, zoals hoe je voor jezelf zorgt e.d.. Ook geven we wel heel duidelijk mee dat wij leven vanuit een leven met Jezus en vaak bidden we aan het eind met elkaar in een grote kring. Iedereen houdt dan handen vast en ogen dicht. Echt een ontroerend moment, al die kids bij elkaar, allemaal met een eigen verhaal en een toekomst wat een groot vraagteken is.

Na deze tijd hebben gaan we lekker naar buiten en hebben we vooral veel lol met elkaar. We voetballen met elkaar. Iedereen kent dit waar ook ter wereld, dus dat slaat altijd aan. Ik houd iets meer pauze dan de gemiddelde speler, omdat mijn conditie vergelijkbaar is met die van… Alles bij elkaar is het echt genieten om daar te zijn. Voor de kids, maar ook ik zelf vind het echt een super leuke tijd!

Rond 17:00 vertrekken we weer, om niet al te vast te komen staan in het stadsverkeer van Kiev, wat niet echt vergelijkbaar is met de spits zoals in Nederland. Je moet je veel getoeter voorstellen, boze gezichten en degene met de grootste auto en de brutaalste rijstijl is het snelst de stad door. Niet echt een pretje… duimen op de achterbank geblazen!

Terug thuis, snel achter het gasstel, want Reinier komt zo thuis met degene die lesgeeft in zijn school deze week. Ze komt bij ons eten. Ik heb een recept wat me hier goed afgaat en wat ik in zulke gevallen maak. Snel en lekker! Spaghetti prutje met kip enzo. Mam en Al, het recept is geweldig!

Advertenties

One comment

  1. maarten · mei 17, 2006

    leuk om al jullie verhalen te lezen, ik zie het allemaal goed voor me!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s