Het heeft toegeslagen

Ik denk dat ik het heb…Rianne aan het bloggen

Nee echt, volgens mij heb ik het echt. Ik kan er tegen vechten, het ontkennen, mezelf voor de gek houden, maar waarom zou ik er niet gewoon lekker aan toegeven. Ik bedoel, ik ben tenslotte zwanger. Alle ‘zwanger-zijn’ , ‘kinderen-en-zo’, ‘bijna-mama’ – blaadjes, schrijven erover. Die onbedwingbare, rusteloze, genadeloze drang naar schoonmaken. Ja, lieve vrienden laten ik het beestje maar bij het naampje noemen en over gaan van de ontkenningsfase naar de acceptatie fase: ik heb het te pakken, het heeft me in zijn greep, het is sterker dan mij: NESTELDRANG.

Nesteldrang, galmt het na in mijn hoofd. Het hoge woord is er uit. Ik heb het: nesteldrang. Hard lachend over alle verhalen van aantaande moeders in de zwangerblaadjes die me in grote getallen worden toegestopt, stak ik de gek met fabels en mythes over dit begrip, wat zich zogenaamd bezit van je zou nemen. Dat zou mij niet overkomen, wat een onzin! Tussen de oren, daar zat het als je het mij toen zou hebben gevraagd.

Toen ik gisteren om 21:15 op mijn vrije zaterdagavond mezelf puffend en steunend achter het aanrecht bevond, omdat die vaat koste wat het koste weg moest zijn voor ik naar bed ging, heb ik de conclusie getrokken. Het diepe verlangen naar een schoon en blinkend aanrecht woog zwaarder dan de lange dag die ik al had gemaakt en eigenlijk op dit tijdstip bekroond moest worden met een lekker glas drinken op de bank in mijn huispak. Maar nee, in plaats daarvan raap ik al mijn energie bij elkaar en ga ik in één ruk door na al de slaapkamer te hebben opgeruimd, stapels kleren te hebben opgevouwen, oud papier te hebben verzameld, ‘uitgaande post’ te hebben gesorteerd van de ‘te verwerken post’ en niet te vergeten nog even snel een scheut chloor in de wc te hebben gespoten.

Mijn ogen zijn er inmiddels ook voor geopend dat ik ook niet anders verwacht van mijn lieftallige Reinier. Hij die, al zeg ik het zelf, een weldegelijk hoog pijl heeft van opruimen en huishouden in vergelijking met de gemiddelde Nederlandse echtgenoot. Ook hij moet het ontgelden. Regelmatig krijgt hij van me te horen dat die sokken een vaste plek hebben, schoenen in de kast moeten, het vaatdoekje niet meer op het aanrecht moet liggen en die stapel papieren nu echt is uit moet zoeken, omdat het er maar liefst al 1,5 week ligt. Zijn wijze woorden zijn een groot onderdeel geweest in het erkennen en accepteren van de onvermijdelijke drang in mij om een netjes, schoon en opgeruimd huis te hebben. Soms moet ik tegen mezelf zeggen dat als er een cd niet in het hoesje zit, er een folder op de tafel ligt, en een pluimpje stof over de vloer dwarrelt: het is hier geen onoverzichtelijke puinhoop, nee er wordt geleefd in dit huis. Voortdurend betrap ik mezelf er op, gewapend met een doekje in mijn handen, dat mijn ogen langs de witte keukenkastjes glijden, of de wc tegels op zoek naar een oneffenheid. Om deze vervolgens te grazen te nemen met mijn poetsdoek en daarna door te speuren naar de volgende vlek. Ja, ik heb het echt. Nesteldrang.

Ik zou de volgende kunnen zijn van wie je een ingezonden brief leest in de ‘zwanger-zijn-enzo’ blaadjes om te kunnen getuigen van dit onbedwingbare monstertje wat zich eigen van je maakt, op het moment dat een klein leven zich in je begint te ontwikkelen. Een waarschuwingsbericht, een noodsignaal afgeven voor alle zwangere vrouwen in Nederland dat het echt waar is. Het bestaat. Met als aftiteling R.B. uit A., om toch een beetje anoniem te blijven. Maar nee, laat ik dat nou niet doen. Laat ik nou al die aanstaande moeders die dit voor het eerst gaan ervaren nog laten in die waan, dat het mythes en fabels zijn en hard laten lachen om mensen zoals mij, om ze er vervolgens zelf achter te laten komen dat ze het ook hebben. Nesteldrang.

Advertenties

4 comments

  1. mona · december 18, 2006

    Wat een leuk verhaal zeg…
    nu komen alle andere cliches en nog….. 😉
    Geniet er van as mama!

    kus,mona

  2. mama · december 18, 2006

    Zo dochtertje dat klinkt je moeder goed in de oren, lekker van de nette. Leuk stukje, en anders kom ik wel weer eens langs , route-
    planner op en eitje! lieve groeten voor jullie van ons.

  3. Jantine Hagg · december 19, 2006

    ja ja, ik moet toegeven dat ik het ook een beetje heb, al is het volgens mij niet zo extreem als jij… Maar een beetje gelijk heb je wel…

  4. sander · december 19, 2006

    is dat nou de nieuwe mens? zoals ze het in het christendom altijd noemen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s