~Om een lang verhaal lang te houden…~

… tja, ik probeerde even kort een glimp te geven van onze week hier, maar het is toch een heel verhaal geworden. Maar goed, dan ben je ook weer aardig bijgelezen over ons reilen en zeilen hier. Dus als je de tijd hebt, klik dan hier om verder te lezen:

Om een beetje een idee te geven van hoe een week er voor ons hier uit ziet een kleine samenvatting van onze bezigheden hier van de afgelopen week. Maar eerst even een klein stukje achtergrondinformatie om het plaatje iets completer te maken.

We zitten nu ruim een week in Battambang, de op 1 na grootste stad van het land. Dit gegeven zou je doen denken aan een drukke stad met veel bedrijvigheid, maar eigenlijk doet het meer aan als een groot dorp met veel leven in de brouwerij.

Het centrum, bestaande uit een aantal markten, restaurants en andere willekeurige winkeltjes is op loopafstand van waar wij verblijven. Ongeveer 10 minuutjes. We zijn niet alleen een bezienswaardigheid omdat we wit zijn, een kleine hummel in een kinderwagen met ons mee hebben, maar ook omdat we wandelen. Het belangrijkste vervoermiddels is hier namelijk de ‘moto’: een in allerlei vormen, maten en kleuren verkrijgbare brommer en alle denkbare varianten daarop. Er zijn wel auto’s maar niet al te veel, net als fietsen. Er is daarentegen geen openbaar vervoer. Als je ergens moet komen en je hebt zelf geen vervoer, dan staan er genoeg moto’s klaar om je van A naar B te brengen.

De basis is op dit moment vol met staf en daarom verblijven wij en een ander team wat hier voor korte tijd is in een gastenverblijf bij een van de voorgangers van de stad. Dit is 5 minuutjes lopen van de basis. De voorganger woont hier niet alleen met zijn vrouw, maar ook samen met zeker 4 van zijn 7 kinderen met aanhang en een hele horde kleinkinderen. MIsschien wonen er meer dan 4 van zijn kinderen, maar dat is een beetje lastig in te schatten, want iedereen komt steeds overal en nergens vandaan. Echt een familiegebeuren dus, waar wij ook helemaal bij horen. We hebben hier een eigen kamer met wc en douche. Weliswaar alleen koud water, maar daar zijn we inmiddels aan gewend. Ook Noé toont zich een echte bikkel, even rillen, maar daarna helemaal prima.

Okee, dan de week. De dagen beginnen hier behoorlijk vroeg, omdat het overdag tussen 12:00 en 14:00 ongeveer aardig plat ligt, omdat het dan het heetst van de dag is.

Nadat de haan van de buren ons heeft gewekt rond een uurtje of 4:00 zijn we weer inslaap gevallen om ergens tussen 5:30 en 6:30 echt op te staan en aan de dag te beginnen. Ontbijt hebben we zelf in huis, want ook rijst voor ontbijt vinden we naast rijst voor lunch en avondeten iets te veel van het goede. We hebben yoghurt en muesli kunnen ontdekken in de stad tegen woekerprijzen, maar ja de rest is dan ook weer heel goedkoop.

Om 7:00 is er iedere ochtend op de basis een uur om met elkaar de dag te openen. We zijn hier niet altijd bij, maar proberen dit wel regelmatig. We bidden en zingen met elkaar en dragen de dag aan God op. Om 8:00 is het dan ontbijt wat wij er al in hebben zitten. Deze weken is er een groep met jongelui die net hun DTS hier hebben afgerond. Het zijn vrijwel allemaal Cambodjanen en willen graag als staf bij JmeO blijven en worden daarom nu kort getraind. Van 9:00 tot 12:00 hebben zij les en daar zijn wij ook bij om te zien hoe dat hier gaat. Niet iedereen spreekt engels dus alles wordt vertaald naar Khmer.

12:00 uur lunch, rijst : ) En na de lunch gaat Reinier of ik meestal met Noé naar huis voor een goed slaappie en ff lekker thuis zijn. De ander gaat dan of even de markt op boodschappen doen, internet proberen op te zoeken, een wasje doen, op luierjacht (zijn inmiddels gevonden), avondeten regelen voor Noé, geen potjes namelijk, dus meestal koken we apart voor haar. Het eten wat we zelf voorgeschoteld krijgen is meestal te gekruid voor haar.

Dit is meestal de warmste tijd van de dag, en ligt alles wat meer stil. Om een uur of drie weer richting basis, waar het ‘youth center’ dan wordt gehouden. 5 dagen in de week worden er van 16:00 tot 18:00 lessen gegeven aan jongelui uit de omgeving. Maandag en dinsdag was het registratie en zo rond de 400 jongelui waren er om zich aan te melden voor de verschillende lessen die er gratis worden gegeven. Klassen met engelse les, houtbewerking (sieraden maken van kokosnoten), dansles, zangles, kookles. De jongelui geven zich op en er wordt dan ook verwacht dat ze het hele curriculum volgen. Ook 2 uur van deze lessen in de week krijgen ze onderwijs uit de Bijbel. Vorige seizoen zijn er eental jongelui tot geloof gekomen en hebben een DTS kunnen doen. Dus het is mooi om te zien dat ook dit seizoen weer zoveel jongelui komen en een kans krijgen het evangelie te horen.

Om 18:30 eten we avondeten op de basis. Rijst : ) Het eten gebeurt buiten, net als veel van de rest van het dagelijks leven. Inmiddels is het al pikkie donker, want om 17:30 begint het al te schemeren. Na het eten wandelen we naar huis. Noétje onder de douche om al het plakkerige zweet van de warme dag er weer af te spoelen. Toch zijn we alledrie aardig gewend aan de warmte. We zweten gewoon een stuk minder en je leert alles in een tropen tempo te doen.

‘s Nachts gaan de ventilators aan, en het raam met de hor ervoor open. Het blijft toch warm en hoewel er af en toe heftige buien zijn koelt het niet heel erg af. Meestal gaan we vroeg naar bed, en om 20:00 zit het huis ook op slot en grendel en kunnen we nergens meer in of uit.

Deze week zijn we ook meegeweest naar het ziekenhuis hier in de stad. De voorzieningen zijn slecht en de medische zorg is minimaal en erg onhygienisch. Veel mensen die voor langere tijd in het ziekenhuis liggen zijn daar met hun familie. Partners en kinderen van de patienten slapen en wonen in en om het ziekenhuis. Kinderen die hier wonen gaan niet naar school en hebben dus totaal geen onderwijs. In ons eerste bezoek hier hebben we vooral veel tijd doorgebracht met de kinderen. Het is lastig nu we niet de taal spreken en niet echt kunnen communiceren. Het is dus vooral het contact via spelletjes, ze bij je nemen en aandacht geven door ze simpel weg lief te hebben.
We hebben ook een groot weeshuis bezocht. Ongeveer 250 kinderen van baby tot 18 jaar zitten hier. Eigenlijk pal bij ons om de hoek. De kids wonen in huizen van ongeveer 10 bij elkaar van verschillende leeftijden. Bij hen woont dan de ‘moeder’ van het huis die meestal weduwe is. Zij zorgt voor het eten en houdt de boel schoon. Het is een weeshuis wat gesponserd is door Frankrijk en Italie en ziet er dan ook goed uit.

Deze week ook tijd doorgebracht met de basisleiders hier. Gepraat over het ontstaan van deze basis, de visie voor de toekomst en de verschillende opties en mogelijkheden. Ook met de verschillende teamleden tijd doorgebracht om hun beter te leren kennen.
Van het weekend gaan we een uurtje taalles meepikken Engels – Khmer om te kijken hoe dat is. Als we inderdaad hier voor langere tijd zouden gaan wonen is het absoluut een must om de taal te leren.
Zondag gaan we weer naar het ziekenhuis. Tijdens de bezoeken daar zijn er een heel aantal mensen tot geloof gekomen door de tijd heen. Omdat zij eigenlijk te ziek zijn om naar een kerk te gaan, heeft het ziekenhuis toestemming gegeven om daar iedere zondag een dienst te houden. We zijn benieuwd hoe het is om daar bij te zijn.

Volgende week gaan er weer allerlei andere activiteiten beginnen waar we ook mee hopen te gaan kijken. Dus dan weer meer : ) Het is goed om de verschillende dingen hier te zien en de tijd te hebben om na te denken of we de stap naar Cambodja toe voor langere tijd inderdaad moeten maken, of dat deze reis misschien andere bedoelingen heeft gehad.

Het is nog steeds moeilijk om te zeggen of dit het inderdaad wordt, maar we willen toch deze tijd zo optimaal mogelijk benutten en de mogelijkheden open laten en er daarom helemaal in te duiken voor de periode die we hier nu zijn.

Advertenties

7 comments

  1. marieke · oktober 19, 2007

    Hey, leuk stuk om te lezen om een indruk te krijgen van hoe jullie het daar hebben! We bidden voor jullie!!

  2. Marylou · oktober 19, 2007

    Hallo luitjes,

    Fijn om via jullie stukje te horen hoe het met jullie gaat.
    Het is wel een hele omschakkeling vergeleken met onze rijke westerse leven!
    Ik bewonder jullie dat jullie zo bezig zijn en bid voor jullie dat de Heer jullie elke dag de kracht zal geven die nodig zal zijn om het vol te houden, wetende:dat de ogen des Heren over de gehele aarde gaan om krachtig bij te staan hen, wier hart volkomen naar hem uitgaat.
    Moge Hij jullie rijkelijk zegenen en beschermen.Denk aan jullie.
    Groetjes. Marylou

  3. Corianne · oktober 19, 2007

    Hey luitjes,
    Goed te horen dat het allemaal goed loopt! Ik hoop dat jullie een fijne tijd hebben, en bid dat jullie Gods stem duidelijk kunnen verstaan over wat de bedoeling hiermee is voor jullie.

  4. Jantine · oktober 20, 2007

    Hey mensen!

    Wat leuk om iets van jullie te lezen! En ook goed om te lezen dat Noe het zo makkelijk doet. Wij bidden en hopen dat jullie meer duidelijkheid zullen krijgen over Gods plan met jullie.

    Groetjes, Jantine

  5. The Newmans · oktober 24, 2007

    Ha vrienden,
    Heb vannacht van je gedroomd Rian! Jij gilde om een kakkerlak ter grootte van een hand (!) terwijl ik Noé in bad deed. Tja, ik voel me blijkbaar erg betrokken bij jullie….:-)
    Maar…goed om alle verhalen te lezen. Impressive dat jullie nog steeds een beetje in het donker tasten over de definitieve eindbestemming. We bidden hier voor jullie. Bless and be blessed!
    Liefz
    Matilde en groeten van Gerhard

  6. Richard · oktober 30, 2007

    Hey our dear dear Family Blijleven,

    Wat is het goed om jullie verhalen te lezen. We zien er alweer naar uit om jullie in de armen te sluiten en lekker bij te praten. Weet dat jullie in onze gebeden zijn.
    Let the joy of the Lord be yours today and preparing the way because we will follow 😉

    Groetjes en zegen vanuit Amsterdam,
    Richard en DTC

  7. Tobias · november 1, 2007

    Heey Blijlevens!

    Wat ontzettend gaaf om dit zo allemaal te lezen. Echt respect dat jullie zulke stappen in geloof durven nemen.

    Heel veel van Gods zegen!

    groetjes,
    Tobias

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s