~Muisjes & Olifanten~

De tijd in Cambodja is alweer verstreken. Op moeilijke momenten leken de dagen lang te duren, maar al met al kunnen we zeggen dat het toch snel voorbij is gegaan. De bijna 5 weken die we in Cambodja hebben doorgebracht hebben ons een heel goed beeld gegeven van de realiteit van het land, hoe het zou zijn om er te wonen, de mogelijkheden van werken met kinderen en training van jonggelovigen, een boodschap doen op de markt, het tropenklimaat, het leven daar met Noé. Eigenlijk hebben we met zo goed als alles kennis gemaakt wat we in 5 weken in Nederland ook zouden tegenkomen. Er waren dingen die meevielen en dingen die tegenvielen. Maar wat betreft ons doel om het ‘land te verspieden’ kunnen we er zeker van zijn dat dat is behaald. We hebben veel om mee naar huis te nemen, over na te denken en te bidden en uiteindelijk knopen door te hakken.

Deze laatste dagen voor we op 9 november weer naar Nederland vertrekken zijn we weer terug in Bangkok, Thailand net als de overlaptijd die we hadden op onze heenreis naar Cambodja. In dit land doet YWAM al heel veel met werken onder de hulpbehoeftigen. We hebben afspraken staan en gehad met verschillende mensen over het werk wat hier al gebeurt en zullen ook de komende dagen nog verschillende projecten kunnen bezoeken. Ter inspiratie en om van te leren. Maar wie weet ook wel voor mogelijke samenwerking, hoe of vanaf welke plek dat er dan ook uit zo kunnen zien. YWAM Thailand doet namelijk heel veel ondersteunend werk voor Cambodja. Omdat Thailand op veel gebieden een veel verder ontwikkeld land is dan Cambodja, wat echt een land is in opbouw na de burgeroorlog.

Er is veel op ons afgekomen deze laatste weken. Veel dingen zijn duidelijk geworden, omdat je je vooraf een leven in een land als Cambodja gewoon niet kunt voorstellen. Sommige leeuwen en beren zijn muisjes geworden en sommige ogenschijnlijke lieveheersbeestjes, blijken toch flinke olifanten. Er zijn dus antwoorden bijgekomen, maar ook vragen. Kortom de duidelijkheid of dit echt het land wordt waar we naar gaan verhuizen volgend jaar is er nog niet helemaal.

We zullen maar eerlijk zeggen dat het ook best spannend is dat iedereen met ons mee kijkt over onze schouder hoe we het allemaal doen. Een leven leiden op de manier zoals wij dat doen, giften en support van mensen om ons heen is heel bijzonder en heel erg bemoedigend. We geloven dat we op deze manier vanaf verschillende plekken met elkaar aan Gods koninkrijk kunnen werken. Maar op kruispunten als waar we ons nu op bevinden is het vreemd genoeg naast bemoedigend ook extra spannend, omdat wij dan de keuzes maken voor iets wat we als het ware met elkaar doen. Hmm… moeilijk uit te leggen, maar misschien begrijp je een beetje wat we bedoelen.

Hoe dan ook, we geloven dat God de controle heeft en dat, als wij doen wat in ons vermogen ligt, we mogen vertrouwen dat Hij de beste plek voor ons als gezin op het oog heeft en die ook ons duidelijk zal maken.
We zien ernaar uit om op 9 november weer op Nederlandse bodem te staan, een dikke jas aan te kunnen en lekker onder een warm dekbed te kunnen kruipen in plaats van de ventilator te horen zoemen door de slaapkamer.

We houden jullie op de hoogte. Bedankt voor alle betrokkenheid. Doet ons bijzonder goed. Tot snel!

Advertenties

2 comments

  1. Job en Liesbet · november 10, 2007

    lieve vrienden,

    wordt tijd om jullie weer te zien en te spreken…
    you are being missed!

    knuffel,

    Job en Lies

  2. Job en Liesbet · november 11, 2007

    en wat wordt Noë alweer groot zeg… knappe dame!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s