Daten met je dochter

“Mama, de serveerster zei steeds ‘dame’ tegen me!” Ze was wat verrast, maar vond het ook wel gepast om zo te worden aangesproken tijdens onze date. Binnen een maand wordt onze oudste dochter Noélani alweer 8 jaar en het was de hoogste tijd voor weer wat vader-dochter tijd.

Vier jaar geleden hebben we besloten dat het tijd werd voor wat speciale aandacht van papa voor z’n dochters. We hebben toen gezegd, als de meiden vier jaar zijn ga ik minstens één keer per jaar met ze op een date. Ik weet nog goed dat Noélani en ik samen op ons eerste afspraakje gingen. Ze had gekozen voor Vapiano, onderin het grote gebouw van de Openbare Bibliotheek op het Oosterdokseiland. We woonden toen nog in Amsterdam-Noord, moesten eerst met het pontje het IJ oversteken en tegen de tijd dat we er waren had ze al bijna haar plasje niet kunnen ophouden. Het ging allemaal net goed. Tussen het eten bestellen, toiletbezoek en afrekenen door was ik ook nog een keer bang geweest dat ik haar kwijt was, maar we kwamen al met al terug van een te gekke eerste date.

“Ik hou van jou, papa…”

Nu was het bijna vier jaar later. Gisteravond was het weer de hoogste tijd om samen uit te gaan. We hadden er al maanden naar uitgekeken en nu was het er eindelijk weer van gekomen. Samen naar de Bazar op de Albert Cuypmarkt. “Want daar ben jij ook een keer met mama geweest”. Aangezien het nogal stormachtig weer was hebben we er maar voor gekozen om de tram te pakken. In de tram kletsen we wat, we kijken uit het raam en zien de verlichte binnenstad van Amsterdam aan ons voorbij glijden. Ik doe m’n arm om Noélani heen en ze kruipt dicht tegen me aan terwijl ze stilletjes uit het raam blijft kijken. Al waren we nu weer terug naar huis gegaan was het al een succes geweest.

Samen op pad 🙂

Ergens van binnen voel ik de vraag opkomen wat mensen zullen denken als deze vader met zijn dochter het restaurant binnenstapt. “Meestal zijn ze niet doordeweeks bij de vader” Of: “Wat zielig dat er geen moeder meer is…” Waarom doen we dit ook alweer?

Eénmaal aangekomen bij de Bazar kiezen we een mooi plekje uit en de serveerster vraagt ‘de dame’ wat ze wil drinken. Noélani geniet honderduit van d’r ‘jus’tje’, de vering in d’r stoel, de lampen aan het plafond. We hebben weer eens uitgebreid de tijd om te praten over school, vriendinnetjes, leuke dingen en ook minder leuke dingen in het leven van een 7-jarige. Opeens vraagt ze me, “wil je iets leuks tegen me zeggen?” Nou, dat leek me wel een goed idee. “Weet je waarom ik graag met je uit eten ga?” vraag ik. “Op een date gaan is iets heel speciaals, dus… dat doe ik alleen met iemand die heel speciaal voor me is!” Noélani valt helemaal stil, ze schuift d’r stoel ver naar achteren omdat ze anders niet van de grote stoel met armleuningen af kan glijden, loopt om de tafel naar me toe en terwijl ze nog naast mijn stoel staat pakt ze me stevig om mijn nek. De beste knuffel van het jaar, van m’n dochter, midden in het restaurant met al die observerende mensen om ons heen. “Ik hou van jou, papa.”

Little lady

Als ik nadenk over mijn rol als vader in de levens van onze kinderen voel ik het enorme voorrecht, maar soms ook de zware druk om een goede vader voor hun te zijn. En die kans krijg ik maar één keer. Juist in de drukte van het dagelijkse leven weet ik dat het zo’n valkuil kan zijn om maar verder te hobbelen zonder echt eens een keer de tijd te nemen voor elkaar en om elkaar te laten merken wat de echt belangrijke dingen zijn in het leven. En als ik heel eerlijk ben is dat misschien wel mijn grootste angst in mijn rol als vader: druk zijn met allerlei mooie dingen, samen met God de wereld verbeteren, klaarstaan voor ‘Jan en alleman’ en ondertussen staan de kids achteraan in de rij. Het domineeskind syndroom: “God is degene die mij mijn vader afpakte.”

En dat is waarom we dit doen. Niet als een soort pleister op de wond als papa straks weer op reis is, maar gewoon om even de tijd te nemen om elkaar te kunnen laten merken wie er echt speciaal is in ons leven. Elkaar in de ogen kunnen kijken en beseffen dat we er zijn voor elkaar. Even een momentje creëren voor papa en Noélani alleen. En een andere keer papa en Loïs alleen. En Luan. Maar dan gaan we jagen.

Having fun!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s