Een ‘succesvolle’ reis…?

Iedere keer nadat ik een reis heb gemaakt met het vliegtuig weet ik het weer zeker… ik ben gemaakt om met 2 benen op deze aarde te staan en niet uren lang in het luchtledige te hangen. Het was dan ook vijf jaar geleden, geloof het of niet, dat ik op Schiphol kwam om in te checken in plaats van alleen maar uit te zwaaien of de leukere variant, iemand op te halen. Sterker nog, in de voorbereidingen voor onze reis naar Myanmar kwam ik erachter dat mijn paspoort al meer dan een jaar verlopen was :0 Hoe is het mogelijk zou je denken als YWAM’er? 🙂 Het lijkt erop dat ik me goed heb gehouden aan mijn besluit om na eerdere jaren meer te hebben gereisd even een tijdje honkvast te zijn voor ons gezin. Hoe dan ook het paspoort werd vernieuwd en op 4 april vlogen we voor 2 weken naar Zuid-Oost Azië om in Myanmar weer voet aan de grond te zetten.

Er zijn heel veel mensen geweest die hebben meegeleefd in de voorbereidingen, hebben gegeven, gebeden en natuurlijk willen we jullie ook graag laten weten hoe onze tijd daar was. 

“Ik ben echt onder de indruk van mijn 3 kleine troopers!”

Misschien zullen veel mensen denken dat het reizen met kinderen de zaken ingewikkelder maakt. Natuurlijk zijn er meer stapeltjes kleren in te pakken, meer paspoorten om niet kwijt te raken, meer mondjes om te vullen met eten wat ze niet kennen, maar het is verbazend hoe makkelijk kinderen zich aanpassen. Dit wist ik al wel een beetje anders hadden we deze reis niet met ons 5-en ondernomen, maar toch… Ik ben echt onder de indruk van mijn 3 kleine troopers! Daarnaast is het reizen met kinderen zo’n bruggenbouwer. Mensen zien zonder dat je ook nog maar iets hebt kunnen doen of zeggen dat je niet zomaar als westerling komt om wat te halen, maar dat je bij hen wilt zijn. Met kinderen om  je heen kom je letterlijk ‘in vrede’.

SONY DSCZuid-Oost Azië en ook specifiek Myanmar is al jaren lang een deel van de wereld waar we zoeken naar meer mogelijkheden om ons voor langere termijn op te richten als YWAM Amsterdam. 

Ons voornaamste doel was om voor twee weken deel uit te maken van een team dat voor de gelegenheid is gevormd om op uitnodiging van een Boeddhistische monnik engelse les te komen geven. Deze uitnodiging kwam nadat ons laatste DTS team op outreach samen heeft gewerkt met deze monnik. En met zo’n succes dat hij deze mensen graag terug wilde.  Wij wilden graag mee reizen om eerste hand te ontdekken wat de noden van dit land zijn, hoe kunnen we hier samen werken met wat er al gebeurt, de lokale kerk te ontmoeten, YWAM leiders en medewerkers te spreken over hoe we samen kunnen bouwen in dit land wat sinds 5 jaar open is voor westerlingen. 

2 weken is relatief kort voor een trip naar zo’n land en ook het tropische weer, tegen de 40C zorgt er voor dat het hele leven daar wat langzamer verloopt. Gelukkig maar 🙂  Maar toch hebben we in deze twee weken zeker kunnen doen wat we hoopten en wat het op meerdere vlakken geweldig maakte om deze reis te kunnen ondernemen.

We hebben gesproken en geluisterd, gedeeld en gebeden met zoveel verschillende mensen. We konden er op uit van lokale kleine buurtjes met hutjes op palen om te knutselen met kinderen en bijbelverhalen te vertellen aan de ouders. We zijn uitgenodigd op een groot podium in de stad tijdens een 5 dagend durend landelijke festival waar de rest van ons team ‘Amazing Grace’ kon laten horen op een plek waar de naam van Jezus misschien nog wel nooit zo publiek is aanbeden. We konden delen met mensen die de naam van Jezus voor het eerst hoorden, maar ook de lokale kleine huiskerk van een man of 8 bemoedigen dat hoe klein ze ook zijn ze onmisbaar zijn binnen het Lichaam van Christus. We konden samen God aanbidden ieder in onze eigen taal. We konden naar het lepra ziekenhuis waar we baden voor de zieken en 2 mensen besloten hun leven aan Jezus te geven. We beklommen de trappen van  Boeddhistische tempels om gebedswandelingen te doen. Alles zij aan zij met onze vertaler. Rianne & House Church

Voor de langere termijn zijn er contact versterkt, maar ook zeker nieuwe contacten ontstaan waar we heel concreet mee verder kunnen als we kijken naar hoe we vanuit YWAM Amsterdam verder willen met onze focus op dit land.

Als we kijken naar hoe wij als mensen ons succes meten na gedane zaken zouden we kunnen zeggen missie geslaagd! En daar zijn we dankbaar voor maarrrr… iedere keer als ik terugdenk aan deze reis, merk ik diep van binnen dat iets in mij ‘succes’ neigt te meten aan de mooie verhalen die ik mag vertellen na thuiskomst, de avonturen die we mee hebben gemaakt en de bijzondere ontmoetingen die we hebben gehad. Ik merk dat God mij herinnert aan een les die het afgelopen jaar al meerdere keren aan mij duidelijk is gemaakt. Wat als er nou helemaal niets was gebeurd? Wat nou als ik nou helemaal geen mooie verhalen en foto’s had om te laten zien? Wat nou als er niemand is genezen na ons gebed…. Oh wacht dit is ook niet gebeurd voor zover wij hebben kunnen zien… Meer en meer ben ik er van overtuigd dat het hoogste waar God in is geïnteresseerd in onze reis met Hem is onze gehoorzaamheid aan Hem. Ons hart! En niet ons werk voor Hem! Hij sprak tot ons om op reis te gaan en dat is wat we deden. We gingen in gehoorzaamheid, we zijn niet gegaan om ons goed te voelen na alle mooie verhalen die we terug kunnen brengen. 

1 Korinthe 3:6-7 vat het precies samen. De een plant, de ander geeft wat water, maar God…. Ja daar gaat het uiteindelijk om. 

SONY DSCKlik op de foto voor een slideshow of klik hier voor het album.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s